Later als ik groot ben...

…wil ik HielZ!

Dat ik later mijn eigen schoenenlabel zou hebben durfde ik toen niet te dromen. Maar dat ik, later als ik groot was, alleen nog maar op hoge hakken zou lopen? Ja, dat wel!

Dat wist ik al jong. Ik kom uit een klein dorpje. Opgegroeid tussen de boerderijen. Daar de nodige tijd doorgebracht spelend tussen het hooi, klimmend in de boomgaarden, banjerend door de weilanden, van dichtbij kalfjes geboren zien worden. Niet echt een praktische plek om op hakken rond te lopen, zo’n dorpje. Toch deed mijn moeder dat, ze liep altijd op hakken, ze durfde een beetje anders te zijn. Anders dan de andere moeders. En ik vond het zo mooi..die hakken. Het maakte haar zo elegant, zo wereldwijs daar in dat dorpje. En al vroeg wist ik, dat wil ik later ook.

Ik heb mijn voornemen waargemaakt. Later als ik groot ben op hoge hakken lopen. Altijd en overal. En ergens begin ik te denken dat het erfelijk is..

Mijn dochtertje aast al jaren op mijn hakken. Krijgt mijn oude ook voor haar verkleedkist. Ze kan er fantastisch op lopen. Gaat er op buiten spelen, kan er op rennen, geweldig! Ik heb haar niet blijer kunnen maken dan starten met HielZ. Niet in het minst omdat ze al mijn oude hakken natuurlijk kreeg. Daar was ze heel blij mee..maar eigenlijk? Heeft ze liever de HielZ..

Want ja, wat zegt zij? Later als ik groot ben…wil ik HielZ!!

Bofferd ik, met zo’n dochter. Of zij met zo’n mama??